Volgens het RIVM zijn Nederlanders steeds meer gaan zitten. En we merken het amper.
Ik denk dat veel mensen het nog steeds zien als iets kleins.
“Ja, ik zit veel voor mijn werk.”
“Dat hoort erbij.”
“Ik sport toch?”
En ergens snap ik dat ook wel. Want zitten voelt niet direct gevaarlijk. Je voelt niet ineens een alarmsignaal afgaan omdat je vandaag acht of negen uur nauwelijks hebt bewogen.
Het sluipt erin.
Nog een vergadering.
Nog wat mailtjes wegwerken.
Even een Teams-call.
Daarna door naar het volgende scherm.
Voor je het weet ben je uren verder. En vaak noemen we dat ook nog een productieve dag.
Dat is misschien wel het vreemde van deze tijd. We zijn werk steeds slimmer, sneller en efficiënter gaan maken. Maar ondertussen hebben we beweging bijna volledig uit onze werkdagen weggeoptimaliseerd.
En dat merk je vaak pas later.
Niet meteen. Juist niet.
Dat maakt langdurig zitten zo verraderlijk.
Volgens het RIVM zijn Nederlanders de afgelopen jaren steeds meer gaan zitten. Vooral mensen met kantoorwerk. Vooral hoger opgeleiden. En sinds thuiswerken normaal werd, lijkt dat alleen maar verder te zijn toegenomen.
Eigenlijk logisch ook.
Minder lopen naar collega’s.
Minder reizen.
Minder spontane beweging tussendoor.
Meer schermen.
Meer focus.
Meer stilstand.
Efficiënt voor werk misschien. Maar lichamelijk is het een ander verhaal.
Ons lichaam is namelijk niet gebouwd voor langdurige stilstand. Niet voor uren achter elkaar in dezelfde houding. Niet voor dagen die vooral bestaan uit mentale inspanning zonder fysieke afwisseling.
En toch zijn we dat normaal gaan vinden.
Wat ik interessant vind, is dat veel mensen denken dat sporten dit automatisch oplost.
“Dan ga ik vanavond wel naar de sportschool.”
“Ik loop hard in het weekend.”
Maar steeds meer onderzoek laat zien dat één uur sporten niet automatisch compenseert voor een hele dag stilzitten.
Dat vond ik zelf misschien nog wel het confronterendst.
Niet alleen sporten telt. Ook hoe je dag eruitziet tussen het sporten door.
Hoe vaak sta je op?
Hoe vaak beweeg je even?
Hoe vaak onderbreek je die langdurige stilstand?
Misschien zit daar wel precies de uitdaging van deze tijd.
We zijn fysiek steeds minder nodig geworden in ons werk. Ons brein draait overuren, terwijl ons lichaam steeds langer stil blijft staan.
En misschien voelt dat inmiddels zo normaal, dat we niet eens meer doorhebben hoe onnatuurlijk het eigenlijk is.
Bron: RIVM, zitgedrag en leefstijlonderzoek Nederland 2015–2021.
Ik ben benieuwd:
merk jij zelf dat je de afgelopen jaren meer bent gaan zitten?
Of denk je dat het bij jou wel meevalt?