Wat wil ik met Moef bereiken
Ik kreeg laatst een vraag die bleef hangen.
“Waarom post jij eigenlijk zo vaak over Moef? Denk je echt dat dit wordt gelezen? Wat wil je er nou eigenlijk mee bereiken?”
Mijn eerste reactie was defensief.
Alsof ik me moest verantwoorden.
Alsof ik iets aan het verkopen was.
Maar dat was niet eerlijk.
Niet naar die vraag.
En niet naar mezelf.
Dus ik ben er even bij stilgestaan.
Wat wil ik hier nou echt mee?
Het gaat me niet om likes.
Niet om een groter bereik.
Geen personal brand trucje.
Wat ik wil, is iets veel simpelers.
Dat mensen weten dat ze niet gemaakt zijn om acht uur achter elkaar te zitten.
Dat het normaal mag zijn om elke 30 minuten even op te staan.
Ook op kantoor, juist op kantoor.
Zonder schuldgevoel.
Zonder uitleg.
Zonder dat iemand raar opkijkt.
Niet omdat je lui bent.
Niet omdat je niet sport.
Maar omdat langdurig zitten je lijf en je hoofd heel langzaam leeg trekt.
Ook als je verder “alles goed” doet.
Ik zie het elke dag.
Bij mezelf.
Bij teams.
Bij mensen die keurig sporten, gezond eten en toch vastlopen.
Als één post ervoor zorgt dat iemand vandaag één keer extra opstaat, dan is dat winst. Grote winst.
Niet wereldschokkend.
Wel echt.
Als een team merkt dat bewegen tussendoor normaler wordt, dat gesprekken veranderen, dat energie terugkomt, dan is dat nog beter.
En als dat besef zich langzaam verspreidt.
Van mens naar mens, van team naar team en van bedrijf naar bedrijf.
Van team naar team.
Dan doet het precies wat het moet doen.
Dat is wat ik probeer te bereiken.
Geen revolutie.
Wel dagelijks besef.
En ja.
Daarom schrijf ik hier zo vaak over.